Colomn: Bospop Bells

De meest bijzondere opening van Bospop 2017 vond wat mij betreft vrijdag al plaats. Niet op het evenemententerrein van Weert-Noord waar ’s avonds de poorten gratis open gingen , maar midden in het zonovergoten stadshart. Daar bracht onze onvolprezen stadsbeiaardier Frank Steijns op zijn carillon hoog in de Martinustoren een ode aan Bospop. Twintig ton brons galmde over de drukbevolkte braderie. Het moet tot ver achter Hushoven op de festivalweide te horen zijn geweest. Met inspirerend gezelschap en voorzien van passende consumpties had ik me genesteld op één van de terrassen in de schaduw van de toren, om optimaal te kunnen genieten van dit concert. De liedjes waar Frank mee openden waren echte classics: Van Allan Parsons tot The Eagles en Metallica.

Maar dan doken vanaf de toren andere klanken over ons heen. Op de terrassen zag je mensen verbaasd omhoog kijken. Die blik in hun ogen was veelzeggend: wat gebeurt hier in hemelsnaam? Wie nam daar de macht in de kerktoren over? De klokken kregen plots begeleiding van het DJ collectief Sonorous Cell. Hoe techno en carillon mooi om elkaar heen dansten en dreunden. Soms dreigend, dan weer liefelijk, maar steeds ontstonden er verrassende soundscapes. Dit was even andere koek dan Liefs uit Londen, waarvan de klanken een paar minuten eerder haast achteloos over de daken van Bospoptown vlinderden. We mochten getuige zijn van een briljante crossover van twee muziekstijlen die je zelden ontmoet.

Wat mij betreft gaat Frank Steijns volgend jaar een nieuwe uitdaging. Hoe mooi zou het zijn wanneer een artiest, live vanaf Bospop, tijdens een lied begeleid wordt door onze beiaardier, die in de toren zit, een paar kilometer verderop? De wereld kent al Tubular Bells, maar met Bospop Bells zal een nieuw genre worden aangeboord, dat zijn weerga niet kent. Rock the Bells! Rock Bospop.

Paul Sterk, zaterdagochtend 8 juli 2017